ഡോ. ജോര്ജ് എം. കാക്കനാട്
ഹൂസ്റ്റണ്: ഇന്ത്യയും അമേരിക്കയും തമ്മിലുള്ള വ്യാപാര തര്ക്കങ്ങള്ക്ക് താത്കാലിക പരിഹാരമായി പുതിയ കരാര് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും, ഇത് വെറുമൊരു ‘ഇടപാട്’ മാത്രമാണെന്നും പത്തു വര്ഷത്തിലേറെ ചര്ച്ച ചെയ്ത് ഇന്ത്യയും യൂറോപ്യന് യൂണിയനും ഒപ്പിട്ട കരാറിനോളം സുസ്ഥിരമല്ലെന്നുമാണ് വിദഗ്ധരുടെ പ്രാഥമിക വിലയിരുത്തല്. അമേരിക്കന് പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാള്ഡ് ട്രംപിന്റെ മുന്കാല നടപടികള് പരിശോധിച്ചാല്, എപ്പോള് വേണമെങ്കിലും തിരുത്തപ്പെടാവുന്ന ഒന്നാണ് ഈ ധാരണയെന്ന് വ്യക്തമാകും. അതുകൊണ്ട് തന്നെ കരാറിലെ ആവേശത്തേക്കാള് മുന്കരുതലാണ് ഇന്ത്യക്ക് ഇപ്പോള് ആവശ്യം.
അമേരിക്കന് ഇറക്കുമതി തീരുവ 50 ശതമാനത്തില് നിന്ന് 18 ശതമാനമായി കുറച്ചു എന്നതാണ് ഈ കരാറിലെ പ്രധാന നേട്ടം. ഇതിനു പകരമായി 50,000 കോടി ഡോളറിന്റെ അമേരിക്കന് ഉല്പ്പന്നങ്ങള് വാങ്ങാമെന്നും റഷ്യയില് നിന്നുള്ള എണ്ണ ഇറക്കുമതി അവസാനിപ്പിക്കാമെന്നും ഇന്ത്യ ഉറപ്പു നല്കിയതായി ട്രംപ് അവകാശപ്പെടുന്നു. എന്നാല് റഷ്യയുമായുള്ള ദീര്ഘകാല നയതന്ത്ര ബന്ധം പെട്ടെന്ന് വിച്ഛേദിക്കുന്നത് ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ച് പ്രായോഗികമല്ല. ഇത്തരം വാഗ്ദാനങ്ങള് എത്രത്തോളം നടപ്പിലാകുമെന്നത് കണ്ടറിയേണ്ട കാര്യമാണ്.
കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദശകങ്ങളായി ഇന്ത്യ-യുഎസ് ബന്ധത്തില് നാം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ‘രാഷ്ട്രീയേതര സ്വഭാവം’ ഈ പുതിയ കരാറോടെ നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു. റഷ്യയുമായുള്ള ഇന്ത്യയുടെ ബന്ധത്തെ വ്യാപാര തീരുവയുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചത് ഇതിനുദാഹരണമാണ്. ഇന്ത്യയുടെ വിദേശനയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാന് വ്യാപാരത്തെ ഒരു ആയുധമാക്കി മാറ്റുന്ന പ്രവണത ഇരു രാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വിശ്വാസത്തില് വലിയ വിള്ളലുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഈ വിള്ളല് കേവലം ഒരു തീരുവ കുറയ്ക്കലിലൂടെ മാത്രം നികത്താനാവില്ല.
അംബാസഡര് സെര്ജിയോ ഗോറിന്റെ ഇടപെടലുകള് ബന്ധം മെച്ചപ്പെടുത്താന് സഹായിച്ചെങ്കിലും, ട്രംപിന്റെ ‘താരിഫ് നയം’ എപ്പോഴും പ്രവചനാതീതമാണ്. ദക്ഷിണ കൊറിയയെയും കാനഡയെയും പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളുടെ അനുഭവം ഇതിനു സാക്ഷിയാണ്. ഒരിക്കല് കരാറില് ഏര്പ്പെട്ട ശേഷവും പുതിയ ഉപാധികള് വെച്ച് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന രീതി ട്രംപ് ഭരണകൂടത്തിനുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ 18 ശതമാനം തീരുവ എന്നത് എന്നെന്നേക്കുമായി ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒന്നായി ഇന്ത്യ കരുതരുത്.
തീരുവകളിലെ ഈ ചെറിയ വ്യത്യാസം ഇന്ത്യക്ക് വിയറ്റ്നാം പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളേക്കാള് നേരിയ മേല്ക്കൈ നല്കുമെങ്കിലും, ഉല്പ്പാദന മേഖലയിലെ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളില് ചൈനയോടും തെക്കുകിഴക്കന് ഏഷ്യന് രാജ്യങ്ങളോടും മത്സരിക്കാന് ഇത് മാത്രം മതിയാകില്ല. വെറും ലാഭനഷ്ടങ്ങള്ക്കപ്പുറം വലിയൊരു ആവാസവ്യവസ്ഥയാണ് ചൈനയെ ആകര്ഷകമാക്കുന്നത്. കൂടാതെ, ചൈനയുമായി ട്രംപ് അടുത്ത ഉടമ്പടിക്ക് ശ്രമിക്കുന്നത് ഇന്ത്യയുടെ ഈ നേട്ടങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്.
ചുരുക്കത്തില്, ഇന്ത്യ-യുഎസ് ബന്ധം കഴിഞ്ഞ ഓഗസ്റ്റിനേക്കാള് മെച്ചപ്പെട്ട നിലയിലാണെന്ന് പറയാമെങ്കിലും, വിശ്വാസത്തിന്റെ കാര്യത്തില് ഒരുപാട് പിന്നോട്ട് പോയിരിക്കുന്നു. നയതന്ത്ര തലത്തില് ഒരു വലിയ അപകടം ഒഴിവായതില് ആശ്വസിക്കാം, പക്ഷേ ഈ കരാറിനെ ഒരു ശാശ്വത വിജയമായി കണ്ട് അമിതമായി ആഹ്ലാദിക്കേണ്ടതില്ല എന്നാണ് വിദഗ്ധാഭിപ്രായം. വരും മാസങ്ങളില് കരാറിന്റെ വിശദാംശങ്ങള് പുറത്തു വരുമ്പോള് മാത്രമേ യഥാര്ത്ഥ ചിത്രം വ്യക്തമാകൂ.
