ഡോ. ജോർജ് എം. കാക്കനാട്
ഹൂസ്റ്റൺ: ഇറാനെതിരായ നീക്കങ്ങളിൽ ഡൊണാൾഡ് ട്രംപും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ നിയുക്ത കാബിനറ്റ് അംഗങ്ങളും തമ്മിലുള്ള പ്രസ്താവനകളിലെ വൈരുധ്യം അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു വശത്ത്, പശ്ചിമേഷ്യയിലെ യുദ്ധങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കുമെന്നും സമാധാനം കൊണ്ടുവരുമെന്നും ട്രംപ് ആവർത്തിക്കുമ്പോൾ, മറുവശത്ത് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ടീമിലെ പ്രമുഖർ ഇറാനെതിരെ കടുത്ത സൈനിക-സാമ്പത്തിക നടപടികൾ വേണമെന്ന പക്ഷക്കാരാണ്.
ഈ പൊരുത്തക്കേട് ഒരു പുതിയ യുദ്ധം ഒഴിവാക്കാനാണോ അതോ ഇറാനെ സമ്മർദ്ദത്തിലാക്കാനാണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ അവ്യക്തത സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ട്രംപിൻ്റെ കാബിനറ്റിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സെക്രട്ടറി ഓഫ് സ്റ്റേറ്റ് മാർക്കോ റൂബിയോ, ദേശീയ സുരക്ഷാ ഉപദേഷ്ടാവ് മൈക്കൽ വാൾട്ട്സ് തുടങ്ങിയവർ ഇറാനോട് കടുത്ത ശത്രുത പുലർത്തുന്നവരാണ്.
ഇറാൻ്റെ ആണവ പദ്ധതിയേയും പ്രാദേശിക സ്വാധീനത്തേയും സൈനികമായി നേരിടണം എന്ന നിലപാടാണ് ഇവർ മുൻകാലങ്ങളിൽ സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. “പരമാവധി സമ്മർദ്ദം” എന്ന തന്ത്രത്തിലൂടെ ഇറാാനെ സാമ്പത്തികമായി തകർക്കുക എന്നതാണ് ഇവരുടെ ലക്ഷ്യം.
എന്നാൽ, അമേരിക്കയെ അനാവശ്യ യുദ്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് പിൻവലിക്കുമെന്ന് വാഗ്ദാനം നൽകി അധികാരത്തിൽ വന്ന ട്രംപിന്, മറ്റൊരു വലിയ യുദ്ധത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നത് രാഷ്ട്രീയമായി തിരിച്ചടിയാകുമെന്ന് ഭയമുണ്ട്. ട്രംപിൻ്റെ പ്രസ്താവനകളിൽ പലപ്പോഴും ഒരു തരം ‘ബിസിനസ്സ് സമീപനം’ കാണാം.
ഇറാനുമായി ഒരു പുതിയ കരാറിൽ ഏർപ്പെടാൻ താൻ തയ്യാറാണെന്ന് അദ്ദേഹം സൂചിപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ നീക്കത്തിന് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സ്വന്തം ടീമിൽ നിന്ന് തന്നെ എത്രത്തോളം പിന്തുണ ലഭിക്കുമെന്നത് സംശയമാണ്. കാബിനറ്റ് അംഗങ്ങളുടെ യുദ്ധക്കൊതിയും ട്രംപിൻ്റെ ഐസൊലേഷനിസ്റ്റ് വിദേശനയവും തമ്മിലുള്ള ഈ വടംവലി ഇറാൻ്റെ കാര്യത്തിൽ ഒരു വ്യക്തമായ തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിന് തടസ്സമാകുന്നുണ്ട്.
നിലവിലെ സാഹചര്യത്തിൽ, ഇസ്രായേലും ഇറാനും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം വർദ്ധിക്കുന്നത് ട്രംപിന് വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്. ഇസ്രായേലിനെ പൂർണ്ണമായി പിന്തുണയ്ക്കുമ്പോഴും, അത് ഒരു പൂർണ്ണരൂപത്തിലുള്ള അമേരിക്കൻ-ഇറാൻ യുദ്ധത്തിലേക്ക് വഴിമാറുന്നത് തടയാൻ ട്രംപ് ബുദ്ധിമുട്ടുന്നു. ഭരണകൂടത്തിനുള്ളിലെ വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ ശത്രുരാജ്യങ്ങൾക്ക് തെറ്റായ സൂചനകൾ നൽകുമോ എന്ന ആശങ്കയും നിരീക്ഷകർ പങ്കുവെക്കുന്നുണ്ട്. ഈ വൈരുധ്യങ്ങൾ പരിഹരിക്കുക എന്നതാകും ട്രംപിൻ്റെ രണ്ടാം ഊഴത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നയതന്ത്ര പരീക്ഷണം.
