ഡോ. ജോര്‍ജ് എം. കാക്കനാട്

ഹൂസ്റ്റണ്‍: ഡൊണാള്‍ഡ് ട്രംപിന്റെ ‘അമേരിക്ക ഫസ്റ്റ്’ എന്ന നയവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവചനാതീതമായ സ്വഭാവവും ഇന്ത്യയുമായുള്ള നയതന്ത്ര ബന്ധങ്ങളില്‍ വലിയ വെല്ലുവിളികള്‍ ഉയര്‍ത്തുന്നു. ട്രേഡ് വാറുകളിലും താരിഫ് നിരക്കുകളിലും അദ്ദേഹം സ്വീകരിക്കുന്ന കടുത്ത നിലപാടുകള്‍ പലപ്പോഴും ഇന്ത്യയെ പ്രതിരോധത്തിലാക്കാറുണ്ട്. ഇന്ത്യയെ ‘താരിഫ് കിംഗ്’ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുകയും അമേരിക്കന്‍ ഉല്‍പ്പന്നങ്ങള്‍ക്ക് ഇന്ത്യ അമിത നികുതി ചുമത്തുന്നു എന്ന് പരസ്യമായി ആരോപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഇരുരാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളില്‍ ഉലച്ചില്‍ തട്ടാന്‍ കാരണമാകുന്നുണ്ട് എന്നും വിദഗ്ധര്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

താരിഫ് വിഷയങ്ങളില്‍ ട്രംപ് നടത്തുന്ന ഭീഷണികള്‍ വെറും വാക്കുകളില്‍ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല എന്നത് ഇന്ത്യയെ കൂടുതല്‍ ആശങ്കപ്പെടുത്തുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, വികസ്വര രാജ്യങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കിയിരുന്ന വ്യാപാര മുന്‍ഗണനയായ ജി.എസ്.പി പദവി ട്രംപ് ഭരണകൂടം റദ്ദാക്കിയത് ഇന്ത്യന്‍ കയറ്റുമതി മേഖലയ്ക്ക് വലിയ തിരിച്ചടിയായിരുന്നു. വെനസ്വേല പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളിലെ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ അമേരിക്ക ഇടപെടുമ്പോള്‍, അവിടെ നിന്നുള്ള എണ്ണ ഇറക്കുമതി കുറയ്ക്കാന്‍ ഇന്ത്യക്ക് മേല്‍ സമ്മര്‍ദ്ദം ചെലുത്തുന്നതും പതിവാണ്. ഇത്തരം നീക്കങ്ങള്‍ ഇന്ത്യയുടെ ഊര്‍ജ്ജ സുരക്ഷയെയും സാമ്പത്തിക താല്‍പ്പര്യങ്ങളെയും നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നു.

നരേന്ദ്ര മോദിയും ട്രംപും തമ്മിലുള്ള വ്യക്തിപരമായ സൗഹൃദം വലിയ രീതിയില്‍ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങളില്‍ ട്രംപ് വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത നിലപാടാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്. ‘ഹൗഡി മോദി’, ‘നമസ്‌തേ ട്രംപ്’ തുടങ്ങിയ കൂറ്റന്‍ പരിപാടികള്‍ ഇരുനേതാക്കളും തമ്മിലുള്ള ആത്മബന്ധം പ്രകടമാക്കിയെങ്കിലും, തൊട്ടുപിന്നാലെ താരിഫ് വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുമെന്ന ഭീഷണി ട്രംപ് ഉയര്‍ത്തുന്നത് മോദി സര്‍ക്കാരിന് ആഭ്യന്തരമായി വലിയ രാഷ്ട്രീയ സമ്മര്‍ദ്ദമുണ്ടാക്കുന്നു. നയതന്ത്ര വിജയം എന്ന് ആഘോഷിക്കുമ്പോഴും സാമ്പത്തിക തിരിച്ചടികള്‍ നേരിടുന്നത് സര്‍ക്കാരിനെ പ്രതിരോധത്തിലാക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

എന്നിരുന്നാലും, പ്രതിരോധം, സുരക്ഷ, ഭീകരവാദ വിരുദ്ധ പോരാട്ടം തുടങ്ങിയ മേഖലകളില്‍ ഇന്ത്യയും അമേരിക്കയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ട്രംപിന്റെ കാലത്തും ശക്തമായി തുടര്‍ന്നിട്ടുണ്ട് എന്നത് വസ്തുതയാണ്. ചൈനയുടെ ഏഷ്യയിലെ സ്വാധീനം കുറയ്ക്കാന്‍ ഇന്ത്യയെ ഒരു പ്രധാന പങ്കാളിയായി അമേരിക്ക കാണുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, വ്യാപാര തര്‍ക്കങ്ങള്‍ നിലനില്‍ക്കുമ്പോഴും തന്ത്രപ്രധാനമായ മേഖലകളില്‍ ഇരുരാജ്യങ്ങളും ഒത്തുപോകാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരാണ്.

ട്രംപിന്റെ ‘വിചിത്രമായ’ ശൈലി ഇന്ത്യയെ വലയ്ക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആഗോള രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങള്‍ ഇരുരാജ്യങ്ങളെയും പരസ്പരം അകറ്റാന്‍ അനുവദിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം. ട്രംപിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം നയതന്ത്രം എന്നത് ലാഭനഷ്ടങ്ങളുടെ ഒരു കണക്കുപുസ്തകമാണ്. പ്രധാനമന്ത്രി മോദിയെ ഒരു ‘മഹാനായ സുഹൃത്ത്’ എന്ന് വിളിക്കുമ്പോഴും, അമേരിക്കയുടെ സാമ്പത്തിക താല്‍പ്പര്യങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍ഗണന നല്‍കുന്ന കാര്യത്തില്‍ അദ്ദേഹം വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാറില്ല.

‘ഇന്ത്യ എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കും’ എന്ന പ്രസ്താവനയിലൂടെ, ഇന്ത്യ അമേരിക്കന്‍ ഉല്‍പ്പന്നങ്ങളുടെ താരിഫ് കുറയ്ക്കാന്‍ തയ്യാറാകുമെന്ന തന്റെ പ്രതീക്ഷയാണ് അദ്ദേഹം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. പ്രശംസകള്‍ക്കൊപ്പം തന്നെ ഇത്തരം പ്രസ്താവനകള്‍ നടത്തുന്നത് സമ്മര്‍ദ്ദ തന്ത്രമായാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്. ഇന്ത്യയുമായി വ്യാപാര കരാറില്‍ ഏര്‍പ്പെടുമ്പോള്‍ തനിക്ക് അനുകൂലമായ വ്യവസ്ഥകള്‍ നേടിയെടുക്കാന്‍ ഇത്തരം വാക്കുകള്‍ ട്രംപ് ഉപയോഗിക്കുന്നു. മോദിയുമായുള്ള ബന്ധം ഉപയോഗിച്ച് ഇന്ത്യയെക്കൊണ്ട് കൂടുതല്‍ വ്യാപാര ഇളവുകള്‍ ചെയ്യിക്കുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ പിന്നിലെ ലക്ഷ്യം.

അമേരിക്കയിലെ വോട്ടര്‍മാര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ താന്‍ ഇന്ത്യയെപ്പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളെക്കൊണ്ട് വിട്ടുവീഴ്ചകള്‍ ചെയ്യിക്കുന്നു എന്ന് വരുത്തിത്തീര്‍ക്കാന്‍ ട്രംപിന് ഇത്തരം പ്രസ്താവനകള്‍ ആവശ്യമാണ്. ‘അമേരിക്ക ഫസ്റ്റ്’ എന്ന നയം നടപ്പിലാക്കുന്നു എന്ന് കാണിക്കാന്‍ ഇന്ത്യയെപ്പോലുള്ള രാജ്യങ്ങള്‍ തനിക്ക് വഴങ്ങുന്നു എന്ന പ്രതിച്ഛായ അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ട്രംപിന്റെ പ്രശംസകള്‍ ഇന്ത്യ സ്വാഗതം ചെയ്യുമ്പോഴും, താരിഫ് കുറയ്ക്കുന്ന കാര്യത്തില്‍ ഇന്ത്യ വളരെ കരുതലോടെയാണ് നീങ്ങുന്നത്. സ്വന്തം രാജ്യത്തെ കര്‍ഷകരുടെയും ചെറുകിട വ്യാപാരികളുടെയും താല്‍പ്പര്യങ്ങള്‍ ബലികഴിച്ച് അമേരിക്കയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാന്‍ ഇന്ത്യ തയ്യാറാകുന്നില്ല എന്നാണ് വിദഗ്ധര്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. എന്നാല്‍ ട്രംപിന്റെ വിചിത്രമായ സ്വഭാവം കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ മോദി സര്‍ക്കാരിന് വലിയ നയതന്ത്ര വൈദഗ്ധ്യം തന്നെ ഉപയോഗിക്കേണ്ടി വരുന്നുണ്ട് എന്നതും വാസ്തവമാണ്.