ഡോ. ജോർജ് എം. കാക്കനാട്
ഹൂസ്റ്റൺ: യുഎസ് പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് ഇറാനെതിരെ ‘ബൂട്ട്സ് ഓൺ ദ ഗ്രൗണ്ട്’ (Boots on the ground) എന്ന പ്രയോഗം നടത്തിയത് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവെച്ചിരിക്കുകയാണ്. 2026 ഫെബ്രുവരി അവസാനം ഇറാനിലെ ആണവ കേന്ദ്രങ്ങൾക്കും സൈനിക താവളങ്ങൾക്കും നേരെ യുഎസും ഇസ്രായേലും സംയുക്തമായി നടത്തിയ ‘ഓപ്പറേഷൻ എപ്പിക് ഫ്യൂറി’ എന്ന ആക്രമണത്തിന് പിന്നാലെയാണ് ഈ പരാമർശം ഉണ്ടായത്.
എന്താണ് ‘ബൂട്ട്സ് ഓൺ ദ ഗ്രൗണ്ട്’?
സൈനിക ഭാഷയിൽ ‘ബൂട്ട്സ് ഓൺ ദ ഗ്രൗണ്ട്’ എന്നതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത് ഒരു വിദേശ രാജ്യത്തെ സംഘർഷ മേഖലയിലേക്ക് നേരിട്ടുള്ള കരസേനാ വിന്യാസമാണ്. വ്യോമാക്രമണമോ മിസൈൽ ആക്രമണമോ പോലെ ദൂരെ നിന്ന് നടത്തുന്ന നീക്കങ്ങൾക്ക് പകരം, സൈനികർ നേരിട്ട് യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങി പോരാടുന്നതിനെയാണ് ഈ പ്രയോഗം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഇറാനിൽ നിലവിൽ വ്യോമാക്രമണങ്ങളാണ് നടക്കുന്നത്. എന്നാൽ ആവശ്യമെങ്കിൽ കരസേനയെ അയക്കാനും താൻ മടിക്കില്ലെന്നാണ് ട്രംപ് ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാക്കിയത്. മറ്റ് പ്രസിഡന്റുമാരെപ്പോലെ തനിക്ക് ഈ കാര്യത്തിൽ ‘പേടി’ ഇല്ലെന്നും അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർത്തു.
ഇറാനെതിരെ ഒരു സമ്പൂർണ്ണ യുദ്ധം എന്നതിലുപരി, ഇറാന്റെ സൈനിക-ആണവ ശേഷികളെ തകർക്കുക എന്നതാണ് യുഎസിന്റെ പ്രാഥമിക ലക്ഷ്യം. ‘ബൂട്ട്സ് ഓൺ ദ ഗ്രൗണ്ട്’ എന്ന പ്രയോഗത്തിലൂടെ ഇറാന്റെ തീരദേശ മേഖലകളിലോ പ്രധാന സൈനിക താവളങ്ങളിലോ പരിമിതമായ രീതിയിൽ കമാൻഡോകളെ ഇറക്കി മിന്നൽ ആക്രമണങ്ങൾ നടത്താനുള്ള സാധ്യത ട്രംപ് മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നു.
2026-ലെ സാഹചര്യത്തിൽ, ഇറാന്റെ ഭൂഗർഭ ആണവ കേന്ദ്രങ്ങൾ തകർക്കാൻ കേവലം വ്യോമാക്രമണം മാത്രം പോരാതെ വന്നാൽ പ്രത്യേക സേനയെ ഉപയോഗിച്ചുള്ള നീക്കങ്ങൾ യുഎസ് നടത്തിയേക്കാം.
‘മാക്സിമം പ്രഷർ’ 2.0
മുൻപ് സാമ്പത്തിക ഉപരോധങ്ങളിലൂടെ ഇറാനെ തളർത്താനാണ് ട്രംപ് ശ്രമിച്ചതെങ്കിൽ, ഇത്തവണ അത് സൈനിക സമ്മർദ്ദമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇറാന്റെ പ്രധാന എണ്ണക്കയറ്റുമതി കേന്ദ്രങ്ങൾ, തുറമുഖങ്ങൾ, കമാൻഡ് ആൻഡ് കൺട്രോൾ സെന്ററുകൾ എന്നിവ ലക്ഷ്യം വെച്ചുള്ള ആക്രമണങ്ങൾ വഴി ഇറാന്റെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെയും സൈനിക തീരുമാനങ്ങളെയും ഒരേപോലെ തകർക്കുക എന്നതാണ് യുഎസ് തന്ത്രം. ഇറാന്റെ ഇസ്ലാമിക് റെവല്യൂഷണറി ഗാർഡ് കോർപ്സിനെ ദുർബലപ്പെടുത്തി ഭരണകൂടത്തെ പ്രതിരോധത്തിലാക്കാൻ ഇതിലൂടെ ലക്ഷ്യമിടുന്നു.
ഇസ്രായേലുമായുള്ള തന്ത്രപരമായ പങ്കാളിത്തം
ഇറാനെതിരെയുള്ള നീക്കങ്ങളിൽ യുഎസിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത പങ്കാളി ഇസ്രായേലാണ്. നിലവിൽ ഇസ്രായേൽ വ്യോമസേന നടത്തുന്ന ആക്രമണങ്ങൾക്ക് യുഎസ് ആയുധങ്ങളും ഇന്റലിജൻസ് വിവരങ്ങളും നൽകുന്നു. ഇറാന്റെ മിസൈൽ പ്രത്യാക്രമണങ്ങളെ തടയാൻ ഇസ്രായേലിന്റെ ‘ആരോ’, യുഎസിന്റെ ‘താഡ്’ എന്നീ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങൾ സംയുക്തമായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഒരു വലിയ യുദ്ധം ഉണ്ടായാൽ ഇസ്രായേൽ സൈന്യം മുൻനിരയിൽ നിൽക്കുകയും യുഎസ് പിന്നിൽ നിന്ന് ലോജിസ്റ്റിക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന രീതിയാകും അവലംബിക്കുക.
സഖ്യരാജ്യങ്ങളുടെ നിലപാട്
ബ്രിട്ടൻ പോലെയുള്ള യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ ഇറാന്റെ ആണവ പദ്ധതികളോട് ശക്തമായ എതിർപ്പുള്ളവരാണ്. എങ്കിലും, ഇറാഖിലോ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലോ ഉണ്ടായതുപോലെ ദീർഘകാലം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു കരയുദ്ധത്തിന് ഈ രാജ്യങ്ങൾ തയ്യാറാകില്ല. സമുദ്ര സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാനും (ഉദാഹരണത്തിന് ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിലെ എണ്ണക്കപ്പലുകളുടെ സുരക്ഷ), സൈബർ ആക്രമണങ്ങൾ നടത്താനുമാകും ഇവർ പ്രധാനമായും സഹകരിക്കുക. നാറ്റോ അംഗരാജ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ ഈ വിഷയത്തിൽ പൂർണ്ണമായ ഐക്യം ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യത കുറവാണ്.
റഷ്യ-ചൈന അച്ചുതണ്ടും വെല്ലുവിളികളും
യുഎസിന്റെ നീക്കങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ഇറാൻ പ്രധാനമായും ആശ്രയിക്കുന്നത് റഷ്യയെയും ചൈനയെയും ആണ്. റഷ്യ ഇറാന് അത്യാധുനിക വ്യോമപ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളും സാങ്കേതിക വിദ്യയും നൽകുമ്പോൾ, ചൈന ഇറാന്റെ എണ്ണ വാങ്ങി സാമ്പത്തികമായി പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. യുഎസ് നേരിട്ട് ഇറാനിൽ സൈന്യത്തെ ഇറക്കിയാൽ അത് ആഗോളതലത്തിൽ ഒരു വലിയ ചേരിതിരിവിനും റഷ്യയുടെ നേരിട്ടുള്ള ഇടപെടലിനും കാരണമായേക്കാം എന്ന ഭീതി നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.
ആഭ്യന്തര മാറ്റങ്ങൾ ലക്ഷ്യം വെച്ചുള്ള യുദ്ധം
ഇറാനിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ഭരണവിരുദ്ധ വികാരങ്ങളെ യുഎസ് തന്ത്രപരമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. പുറത്തുനിന്നുള്ള സൈനിക നീക്കത്തോടൊപ്പം ഇറാന്റെ ഉൾപ്രദേശങ്ങളിൽ ജനകീയ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ ശക്തമാക്കുക വഴി ഭരണമാറ്റം കൊണ്ടുവരിക എന്നതാണ് ട്രംപിന്റെ ദീർഘകാല പദ്ധതി. “ഇറാൻ ജനതയോടല്ല, അവരുടെ ഭരണകൂടത്തോടാണ് യുദ്ധം” എന്ന പ്രചാരണത്തിലൂടെ ഇറാന്റെ ആഭ്യന്തര പിന്തുണ കുറയ്ക്കാനാണ് യുഎസ് ശ്രമിക്കുന്നത്.
