എല്ലാ അമ്മമാർക്കും മാതൃദിന ആശംസകൾ
ഡോ. ജോർജ് എം. കാക്കനാട്
ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും പവിത്രമായ പദമാണ് ‘അമ്മ’. സ്നേഹത്തിന്റെയും സഹനത്തിന്റെയും കരുണയുടെയും പര്യായമായിട്ടാണ് ലോകം അമ്മയെ കാണുന്നത്. ദൈവത്തിന് എല്ലായിടത്തും നേരിട്ടെത്താൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ടാണ് അമ്മയെ സൃഷ്ടിച്ചതെന്ന ചൊല്ല് അമ്മയുടെ പ്രാധാന്യം എത്രത്തോളമാണെന്ന് നമുക്ക് കാട്ടിത്തരുന്നു. ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ വളർച്ചയിലും സ്വഭാവരൂപീകരണത്തിലും അമ്മ വഹിക്കുന്ന പങ്ക് സമാനതകളില്ലാത്തതാണ്.
മാതൃത്വം എന്നത് കേവലം ഒരു ജൈവിക പ്രക്രിയയല്ല; അതൊരു വലിയ അർപ്പണമാണ്. ഒൻപത് മാസം സ്വന്തം ജീവന്റെ അംശമായി കുഞ്ഞിനെ ഉദരത്തിൽ ചുമക്കുമ്പോൾ മുതൽ ഒരു സ്ത്രീ അമ്മയായി മാറുന്നു. സ്വന്തം സുഖസൗകര്യങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും മാറ്റിവെച്ച് മക്കളുടെ സന്തോഷത്തിനായി ജീവിക്കുന്ന അമ്മ, ത്യാഗത്തിന്റെ മകുടോദാഹരണമാണ്.
ലോകത്തിലെ മറ്റേത് സ്നേഹത്തിനും പകരമായി വെക്കാൻ അമ്മയുടെ വാത്സല്യത്തിന് കഴിയില്ല.
കുട്ടികളുടെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ ഗുരു അമ്മയാണ്. ലോകത്തെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നതും നല്ല ശീലങ്ങൾ പകർന്നുനൽകുന്നതും അമ്മയാണ്.
പ്രതിസന്ധികളിൽ തളരാതെ മുന്നേറാൻ മക്കളെ പ്രാപ്തരാക്കുന്ന അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ ഏതൊരു പോരാളിക്കും ലഭിക്കുന്ന കരുത്തിന് തുല്യമാണ്. മക്കൾക്ക് തണലായും താങ്ങായും ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ആ തണൽമരം നിലകൊള്ളുന്നു.
അമ്മയുടെ ത്യാഗത്തിന് മുന്നിൽ വാക്കുകൾ നിഷ്പ്രഭമാണ്.
നമുക്കായി ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികൾ ചെലവഴിച്ചും, നമ്മുടെ വിശപ്പടക്കാൻ സ്വന്തം വിശപ്പ് മറന്നും അവർ കാട്ടിയ സ്നേഹത്തിന് തിരിച്ചുനൽകാൻ നമുക്ക് ഒന്നുമില്ല. മക്കൾ ഉയർന്ന നിലകളിൽ എത്തുമ്പോൾ അതിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സന്തോഷിക്കുന്നത് അമ്മമാരായിരിക്കും.
ആ വിജയങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ യഥാർത്ഥ ശിൽപി പലപ്പോഴും നിശബ്ദമായി പ്രാർത്ഥനയോടെയിരിക്കുന്ന അമ്മയായിരിക്കും. വാർധക്യത്തിൽ അമ്മമാരെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് മക്കളുടെ കടമയാണ്. നമ്മൾ കൈക്കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ നമ്മെ പൊതിഞ്ഞുപിടിച്ച ആ കൈകൾക്ക് ബലം കുറയുമ്പോൾ, അവർക്ക് കരുതലും സ്നേഹവും നൽകാൻ നമുക്ക് കഴിയണം.
ഇന്നത്തെ തിരക്കുപിടിച്ച ലോകത്ത് പലപ്പോഴും അമ്മമാരുടെ സ്നേഹം നാം വിലകുറച്ചു കാണാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു പുഞ്ചിരിയോ കുറച്ചു സമയത്തെ സംസാരമോ അവർക്ക് നൽകുന്ന ആശ്വാസം വലുതാണ്. മാതൃദിനം എന്നത് വർഷത്തിലൊരിക്കൽ മാത്രം ആഘോഷിക്കേണ്ട ഒന്നല്ല. ഓരോ ദിവസവും അമ്മയെ ആദരിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും നമുക്ക് കഴിയണം.
വാർധക്യത്തിൽ താങ്ങും തണലുമാകേണ്ട മക്കൾ സ്വന്തം അമ്മമാരെ വൃദ്ധസദനങ്ങളുടെ നാലുചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് ഇന്നത്തെ കാലത്തെ വേദനാജനകമായ കാഴ്ചയാണ്. ജന്മം നൽകി, തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ നല്ലൊരു ഭാഗം മക്കൾക്കായി മാറ്റിവെച്ച അമ്മമാരോട് കാണിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ക്രൂരതയാണിത്. സ്വന്തം സുഖസൗകര്യങ്ങൾക്കും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും തടസ്സമാകുമെന്ന് കരുതി, തങ്ങളെ വളർത്തി വലുതാക്കിയവരെ അന്യരെപ്പോലെ നടതള്ളുന്നത് ഒരു പരിഷ്കൃത സമൂഹത്തിന് ചേർന്നതല്ല.
വാർധക്യത്തിൽ മാതാപിതാക്കൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് മുന്തിയ ഭക്ഷണത്തോ സൗകര്യങ്ങളോ അല്ല, മറിച്ച് മക്കളുടെയും മരുമക്കളുടെയും കൊച്ചുമക്കളുടെയും സ്നേഹവും സാമീപ്യവുമാണ്. ഏകാന്തതയും തിരസ്കരണവും വാർധക്യകാലത്തെ രോഗങ്ങളെക്കാൾ വലിയ വേദനയാണ് അവർക്ക് നൽകുന്നത്. ഒരു വീടിന്റെ ഐശ്വര്യമായി കഴിയേണ്ട അമ്മമാർ അനാഥാലയങ്ങളിലെ ജനലഴികൾക്കിടയിലൂടെ മക്കളുടെ വരവിനായി നോക്കിയിരിക്കേണ്ടി വരുന്നത് മാനവികതയുടെ പരാജയമാണ്.
മാതാപിതാക്കളെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നത് കേവലം ഒരു നിയമപരമായ ബാധ്യതയല്ല, മറിച്ച് ധാർമ്മികമായ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. നമ്മൾ ഇന്ന് അമ്മമാരോട് കാണിക്കുന്ന അതേ സമീപനം തന്നെയാകാം നാളെ നമ്മുടെ മക്കൾ നമ്മളോടും കാണിക്കുക എന്നത് ഓരോരുത്തരും ഓർമ്മിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അമ്മയുടെ കണ്ണുനീർ വീഴുന്ന ഇടങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും ഐശ്വര്യം ഉണ്ടാവില്ല. സ്നേഹവും പരിചരണവും നൽകി മാതൃത്വം ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടത് സ്വന്തം വീടുകളിൽ വെച്ചായിരിക്കണം.
അമ്മയുടെ സാമീപ്യം നൽകുന്ന സുരക്ഷിതബോധം മറ്റൊരിടത്തു നിന്നും നമുക്ക് ലഭിക്കില്ല. ആ സ്നേഹത്തെ തിരിച്ചറിയാനും ബഹുമാനിക്കാനും നമുക്ക് സാധിക്കട്ടെ. ലോകത്തിലെ എല്ലാ അമ്മമാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ മാതൃദിനാശംസകൾ നേരുന്നു.
