അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലെ ജനങ്ങൾ ഇന്ന് നേരിടുന്നത് ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ മാനുഷിക പ്രതിസന്ധികളിലൊന്നാണ്. കടുത്ത ശൈത്യകാലം എത്തിയതോടെ ഭക്ഷണവും വെളിച്ചവുമില്ലാതെ ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ പട്ടിണി അനുഭവിക്കുന്നു. അയൽരാജ്യങ്ങളായ ഇറാനിൽ നിന്നും പാക്കിസ്ഥാനിൽ നിന്നും അഫ്ഗാൻ വംശജരെ കൂട്ടത്തോടെ പുറത്താക്കിയതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായിരിക്കുകയാണ്.
ഇറാനിലും പാക്കിസ്ഥാനിലും ജോലി ചെയ്ത് കുടുംബം പുലർത്തിയിരുന്ന 25 ലക്ഷത്തോളം അഫ്ഗാനികളെയാണ് കഴിഞ്ഞ ഒരുവർഷത്തിനിടെ അവിടുത്തെ സർക്കാരുകൾ തിരിച്ചയച്ചത്. കാബൂളിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിൽ താൽക്കാലിക കൂടാരങ്ങളിൽ കഴിയുന്ന സാമിയുള്ള എന്ന 55 കാരന്റെ വാക്കുകൾ അഫ്ഗാനിസ്ഥാന്റെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയെ വരച്ചുകാട്ടുന്നു.
“മരണത്തെപ്പോലും ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ സ്വാഗതം ചെയ്യുകയാണ്. അത്രമാത്രം ദുസ്സഹമാണ് ജീവിതം” എന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. ഇറാനിൽ നിന്ന് വെറുംകൈയോടെ ഓടിപ്പോരേണ്ടിവന്ന സാമിയുള്ളയുടെ കുടുംബത്തിന് ഇന്ന് ഒരുനേരം പോലും വയറുനിറയെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല.
അന്താരാഷ്ട്ര ഏജൻസികളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചിരുന്ന സഹായങ്ങൾ വെട്ടിക്കുറച്ചതോടെ കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോയിരിക്കുകയാണ്. ലോക ഭക്ഷ്യപദ്ധതിയുടെ (WFP) കണക്കനുസരിച്ച് ഏകദേശം 1.7 കോടി ജനങ്ങൾ കടുത്ത പട്ടിണിയിലാണ്. ഗർഭിണികൾക്കും കൊച്ചുകുട്ടികൾക്കും ആവശ്യമായ പോഷകാഹാരങ്ങളോ, മരുന്നുകളോ ലഭിക്കുന്നില്ല. ആശുപത്രികളിലെത്തുന്ന രോഗികളിൽ പകുതിയിലധികവും പോഷകാഹാരക്കുറവ് അനുഭവിക്കുന്ന കുട്ടികളാണ്. കഴിഞ്ഞ വർഷത്തെ അപേക്ഷിച്ച് പോഷകാഹാരക്കുറവ് മൂലം ചികിത്സ തേടുന്നവരുടെ എണ്ണം ഇരട്ടിയായി വർധിച്ചുവെന്ന് ഡോക്ടർമാർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലെ മരംകോച്ചുന്ന തണുപ്പിൽ ചൂട് ലഭിക്കാൻപോലും ഈ കുടുംബങ്ങൾക്ക് മാർഗമില്ല. ശൈത്യകാലമായതോടെ കാർഷികമേഖലയിലോ, നിർമ്മാണമേഖലയിലോ ജോലികൾ ലഭ്യമല്ല. ജോലി ഇല്ലാത്തതിനാൽ പണമില്ല, സഹായ ഏജൻസികളുടെ പക്കൽ നൽകാൻ ഭക്ഷണവുമില്ല. ഒരുനേരത്തെ ആഹാരത്തിനായി കിലോമീറ്ററുകളോളം നടന്ന് വരിനിൽക്കുന്ന ദയനീയമായ കാഴ്ചയാണ് ഇന്ന് പലയിടങ്ങളിലും കാണാൻ സാധിക്കുന്നത്.
അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലെ ജനങ്ങൾ ഇന്ന് നേരിടുന്നത് വിവരിക്കാനാവാത്ത അത്ര വലിയ ദുരിതങ്ങളാണ്. ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ മറ്റ് പലയിടങ്ങളിലേക്ക് മാറുമ്പോഴും, ഇവിടെ ലക്ഷക്കണക്കിന് കുഞ്ഞുങ്ങളും കുടുംബങ്ങളും ഒരുനേരത്തെ ആഹാരത്തിനായി കേഴുകയാണ്. രാജ്യാന്തരതലത്തിൽ നിന്നുള്ള സഹായങ്ങൾ അടിയന്തരമായി എത്തിയില്ലെങ്കിൽ ഈ ശൈത്യകാലം അഫ്ഗാനിസ്ഥാനെ ഒരു വലിയ ശ്മശാനമാക്കി മാറ്റിയേക്കാം. വരുംതലമുറയെ പട്ടിണിമരണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ ലോകരാജ്യങ്ങൾ ഉണർന്നു പ്രവർത്തിക്കേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.
