ആധുനിക ജീവിതശൈലിയുടെ ഫലമായി ലോകമെമ്പാടും പ്രമേഹ രോഗികളുടെ എണ്ണം ക്രമാതീതമായി വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മരുന്നുകളും ഇൻസുലിൻ കുത്തിവെപ്പുകളും സാധാരണ ചികിത്സാ രീതികളായി നിലനിൽക്കുമ്പോഴും, ഭക്ഷണക്രമീകരണത്തിലൂടെ പ്രമേഹത്തെ ഫലപ്രദമായി നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു രീതിയാണ് ഇന്ന് ആരോഗ്യ രംഗത്ത് വലിയ ശ്രദ്ധ നേടുന്നത്: അതാണ് ‘ഇൻ്റർമിറ്റൻ്റ് ഫാസ്റ്റിംഗ്’.
ഒരു നിശ്ചിത സമയപരിധിക്കുള്ളിൽ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും ബാക്കി സമയം ഉപവസിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ രീതി, കേവലം ശരീരഭാരം കുറയ്ക്കുന്നതിലുപരി രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലും ഇൻസുലിൻ പ്രതിരോധം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിലും നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ് പുതിയ പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. പ്രമേഹത്തെ ജീവിതശൈലിയിലൂടെ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യാം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് രോഗികൾക്കും ഡോക്ടർമാർക്കുമിടയിൽ ഒരുപോലെ പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന ഒന്നായി ഇൻ്റർമിറ്റൻ്റ് ഫാസ്റ്റിംഗ് മാറിയിരിക്കുന്നു.
നാം ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ, അത് ഗ്ലൂക്കോസായി മാറുകയും, ഈ ഗ്ലൂക്കോസിനെ കോശങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ പാൻക്രിയാസ് ഇൻസുലിൻ ഉത്പാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹമുള്ളവരിൽ, ഒന്നുകിൽ ഇൻസുലിൻ്റെ അളവ് കുറയുകയോ അല്ലെങ്കിൽ ശരീരം ഇൻസുലിനോട് പ്രതികരിക്കാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു.
ഇവിടെയാണ് ഇൻ്റർമിറ്റൻ്റ് ഫാസ്റ്റിംഗിൻ്റെ പ്രാധാന്യം. ഉപവസിക്കുന്ന സമയങ്ങളിൽ, ശരീരം ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്നുള്ള ഊർജ്ജത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നത് നിർത്തുകയും, സംഭരിച്ച കൊഴുപ്പിനെ ഊർജ്ജത്തിനായി ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ പ്രക്രിയ രക്തത്തിൽ ഇൻസുലിൻ്റെ അളവ് കുറയ്ക്കുകയും, കോശങ്ങളെ ഇൻസുലിൻ്റെ പ്രവർത്തനത്തോട് കൂടുതൽ സംവേദനക്ഷമതയുള്ളതാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.
അതായത്, ഇൻസുലിൻ സെൻസിറ്റിവിറ്റി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് കോശങ്ങൾക്ക് ഗ്ലൂക്കോസിനെ കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമായി ഉപയോഗിക്കാൻ സഹായിക്കുകയും രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് ആരോഗ്യകരമായ നിലയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും. പ്രമേഹ നിയന്ത്രണത്തിൽ നിർണ്ണായകമായ രക്തത്തിലെ HbA1c ലെവലുകൾ കുറയ്ക്കുന്നതിനും, കുറഞ്ഞ അളവിൽ മരുന്നുകൾ ഉപയോഗിച്ച് രോഗം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനും ഇൻ്റർമിറ്റൻ്റ് ഫാസ്റ്റിംഗ് സഹായകമാകും എന്ന് വിദഗ്ദ്ധർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
ഇൻ്റർമിറ്റൻ്റ് ഫാസ്റ്റിംഗിന് നിരവധി രീതികളുണ്ട്. പ്രമേഹ രോഗികൾക്ക് സാധാരണയായി സുരക്ഷിതമായി പിന്തുടരാൻ കഴിയുന്നതും ഏറ്റവും പ്രചാരമുള്ളതുമായ രീതികളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവ ഇവയാണ്.
’16:8 രീതി’: ഇതിൽ, ദിവസത്തിൽ തുടർച്ചയായ 16 മണിക്കൂർ ഉപവസിക്കുകയും, ശേഷിക്കുന്ന 8 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, രാവിലെ 10 മണിക്ക് ആദ്യത്തെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ വൈകുന്നേരം 6 മണിക്ക് മുൻപ് അത്താഴം കഴിച്ചു തീർക്കണം.
‘5:2 രീതി’. ഇതിൽ ആഴ്ചയിൽ 5 ദിവസം സാധാരണ പോലെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും, 2 ദിവസം (തുടർച്ചയല്ലാത്ത) 500-600 കലോറി മാത്രം കഴിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ ഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കുന്നത് ശരീരഭാരം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതിലൂടെ മൊത്തത്തിലുള്ള ആരോഗ്യവും ഹൃദയാരോഗ്യവും മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു. മാത്രമല്ല, ഇത് ഉപാപചയ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും, കോശങ്ങളുടെ പുനരുജ്ജീവന പ്രക്രിയയായ ഓട്ടോഫാജിയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇൻ്റർമിറ്റൻ്റ് ഫാസ്റ്റിംഗ് പ്രമേഹ ചികിത്സയിൽ ഒരു സാധ്യതയാണെങ്കിലും, ചില അപകടസാധ്യതകളും ഇതിനുണ്ട്. ഒരു ഡോക്ടറുടെയോ ഡയറ്റീഷ്യൻ്റെയോ മേൽനോട്ടമില്ലാതെ പ്രമേഹ രോഗികൾ ഇത് പരീക്ഷിക്കുന്നത് അത്യന്തം അപകടകരമാണ്. ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വെല്ലുവിളി ഹൈപ്പോഗ്ലൈസീമിയ അഥവാ രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് അപകടകരമാംവിധം കുറയുന്ന അവസ്ഥയാണ്.
പ്രമേഹത്തിനായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവരോ ഇൻസുലിൻ ഉപയോഗിക്കുന്നവരോ ഫാസ്റ്റിംഗ് ചെയ്യുമ്പോൾ മരുന്നുകളുടെ അളവിൽ മാറ്റം വരുത്തേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്, അല്ലാത്തപക്ഷം ഗുരുതരമായ ഹൈപ്പോഗ്ലൈസീമിയ ഉണ്ടാകാം. കൂടാതെ, നിർജ്ജലീകരണം, തലകറക്കം, ക്ഷീണം, അമിതമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള പ്രവണത എന്നിവയും ഫാസ്റ്റിംഗിൻ്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളായി വരാം.
വൃക്കരോഗങ്ങൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, ഭക്ഷണ ക്രമക്കേടുകൾ ഉള്ളവർ എന്നിവർ ഇൻ്റർമിറ്റൻ്റ് ഫാസ്റ്റിംഗ് തീർച്ചയായും ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണ്.
ഇൻ്റർമിറ്റൻ്റ് ഫാസ്റ്റിംഗ് ആരംഭിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പ്രമേഹ രോഗികൾ, തങ്ങളുടെ നിലവിലെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി, മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം, ജീവിതശൈലി എന്നിവ പരിഗണിച്ച് ഒരു എൻഡോക്രൈനോളജിസ്റ്റിൻ്റെയോ പ്രമേഹ വിദഗ്ദ്ധൻ്റെയോ അഭിപ്രായം തേടേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.
ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശാനുസരണം മരുന്നുകളുടെ അളവ് ക്രമീകരിച്ച ശേഷം മാത്രം ഫാസ്റ്റിംഗ് ആരംഭിക്കുക. ഫാസ്റ്റിംഗ് സമയത്ത് ധാരാളം വെള്ളം കുടിച്ച് നിർജ്ജലീകരണം ഒഴിവാക്കാനും, ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന വിൻഡോയിൽ പോഷകസമൃദ്ധമായ സമീകൃതാഹാരം ഉൾപ്പെടുത്താനും ശ്രദ്ധിക്കണം. ശരിയായ രീതിയിൽ, വൈദ്യസഹായത്തോടെ ഫാസ്റ്റിംഗ് പിന്തുടരുകയാണെങ്കിൽ, ഇൻ്റർമിറ്റൻ്റ് ഫാസ്റ്റിംഗ് പ്രമേഹ നിയന്ത്രണത്തിൽ ഒരു വലിയ പരിഹാരമായി മാറിയേക്കാം. എങ്കിലും, ഇത് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമായ ഒരു ‘മാജിക് പരിഹാരം’ അല്ലെന്നും, ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ശരീരം വ്യത്യസ്തമായി പ്രതികരിക്കുമെന്നും ഓർമ്മിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.
